Ο Ζεόλιθος και οι χρήσεις του

 

Ένα από τα πλέον πολύτιμα προϊόντα της φύσης με χίλιες δυο ιδιότητες υπάρχει στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Ο λόγος για τον ζεόλιθο, ο οποίος έχει τόσες πολλές εφαρμογές που πολλοί τον χαρακτηρίζουν μαγικό...

Γράφει Ο Δρ Γεώργιος Ζακυνθινός

Αναπλ. Καθηγητής Ανώτατου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Καλαμάτας - Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων.

Σίγουρα θα αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι ο ζεόλιθος. Πρόκειται λοιπόν για ένα  φυσικό πορώδες υλικό με τεράστια ιοντοανταλλακτική ικανότητα χάρη στην οποία μπορεί να καθαρίζει τον οργανισμό δεσμεύοντας μέταλλα και οργανικές ενώσεις.  Το όνομά του το πήρε από τα αρχαία Ελληνικά, Ζέω = βράζω και Λίθος = πέτρα. Η χρήση του μάλιστα είναι διαδεδομένη σε όλη την Ασία καθώς χρησιμοποιείται 800 χρόνια τώρα στην παραδοσιακή ιατρική για  την συνολική υγεία και ευεξία. Στις ΗΠΑ  περιλαμβάνεται από τον FDA τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων στην λίστα των Γενικώς Αναγνωρισμένων ως Ασφαλών (GRAS) και θεωρείται ότι είναι «γενικώς ασφαλές».

Σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα πλούσια πηγή εξαιρετικού ζεόλιθου είναι όλη η περιοχή της Θράκης, η καθαρότητα του οποίου αγγίζει το 95% , που τον κατατάσσει στην κορυφαία ποιότητα παγκοσμίως. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κυρίως στο εξωτερικό αλλά και στη χώρα μας ο ζεόλιθος μπορεί να βρει αρκετές εφαρμογές  αλλά το μεγάλο του ατού είναι η χρήση του, έπειτα από κατάλληλη επεξεργασία, σαν φυσικό συμπλήρωμα της ανθρώπινης διατροφής.

Ένα φυσικό προϊόν με πολλές υποσχέσεις χάρη της μοναδικής του κρυσταλλικής δομής, όπου αντιγράφει την δομή ενός «τυπικού κυττάρου με τεράστια θα λέγαμε χυμοτόπια» που παγιδεύουν μέταλλα και οργανικές ενώσεις τις οποίες αποσύρει με ασφάλεια από το σώμα. και αυτό επειδή ο Ζεόλιθος είναι ένα από τα λίγα αρνητικά φορτισμένα προϊόντα στη φύση.

Ένας φυσικός αποτοξινωτής του οργανισμού μας.
Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις έρευνές τους σχετικά με τον ζεόλιθο και μέχρι στιγμής τα αποτελέσματά τους που αναφέρονται σε περισσότερα από 200 άρθρα είναι εντυπωσιακά.

Συγκεκριμένα φαίνεται ο Ζεόλιθος:

Να εγκλωβίζει τις ελεύθερες ρίζες μην αφήνοντας να λειτουργήσουν, λειτουργώντας ως ισχυρό αντιοξειδωτικό και να μπορεί να δώσει σημαντική βοήθεια σε προβληματικά κύτταρα. (LifeLink Pharmaceuticals, 2005).

Να βοηθά στην εξάλειψη των βαρέων μετάλλων, ιδίως του μόλυβδου, υδράργυρου, καδμίου, αρσενικού, αλουμινίου, κασσίτερου και του επιπλέον σιδήρου, χωρίς να αφαιρεί τα υγιή ιόντα και μέταλλα. Επίσης, καταργεί τα ραδιενεργά μέταλλα όπως του καισίου και στροντίου-90, τα φυτοφάρμακα,  τα ζιζανιοκτόνα, καθώς και άλλες τοξίνες από το σώμα, ουσίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση πολλών προβλημάτων υγείας. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τις 100.000 χημικές ουσίες γύρω μας (από τα φυτοφάρμακα στα τρόφιμα, το νερό που πίνουμε, τα αέρα που αναπνέουμε κ.ά.)

Τείνει  να παγιδέψει τα αλλεργιογόνα  από την κυκλοφορία του αίματος και την πεπτική οδό προτού να μπορέσει το σώμα να αντιδράσει μειώνοντας κατά συνέπεια τα συμπτώματα από τα διάφορα τρόφιμα και τις περιβαλλοντικές αλλεργίες. 

Ίσως να βελτιώνει την ηπατική λειτουργία με την εξάλειψη των φυτοφαρμάκων και  ζιζανιοκτόνων από το σώμα.

Να αποτελεί ένα ισχυρό αντι-ιικό φυσικό προϊόν. Όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία,  σε 40 ανέκδοτες μελέτες με περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Επίσης προκαταρκτικές μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να ανακουφίσει τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την σκλήρυνση κατά πλάκας, την ηπατίτιδα C, καθώς και το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη.

Να δημιουργεί μια φυσική ασπίδα στον οργανισμό με τη δημιουργία ενός άριστου επιπέδου pH (μεταξύ 7,35 και 7,45), η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί την υγιή λειτουργία του εγκεφάλου και ταυτόχρονα ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα ενώ παράλληλα δρα σαν άριστο φυσικό ισοτονικό

Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο ζεόλιθος δημιουργεί μια αίσθηση ευεξίας και  ευφορίας κυρίως λόγω της εξάλειψης των τοξινών ενώ σύμφωνα με προκαταρκτική έρευνα φαίνεται να συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής σεροτονίνης από τον οργανισμό.

Επίσης φαίνεται να έχει θετική συνδρομή στην οισοφαγική παλινδρόμηση, καούρα.

Ασφάλεια & παρενέργειες

Σύμφωνα με την αρθρογραφία είναι εξαιρετικά ασφαλές και μη τοξικό σε οποιοδήποτε επίπεδο: τα ίχνη του ζεόλιθου εξαλείφονται εντελώς από το σώμα μέσα σε 6 με 8 ώρες χωρίς να αφήνει κανένα κατάλοιπο. Δεν έχει καμία γεύση ή οσμή και μπορεί να λαμβάνεται με άδειο στομάχι.

Ζεόλιθο Θράκης θα βρείτε σε όλα τα φαρμακεία σε μορφή δισκίου.

Όσον αφορά τις παρενέργειες, κυρίως λόγω αποβολής των τοξινών, ένα ελάχιστο ποσοστό χρηστών περίπου 1% έχει αναφέρει λίγο πόνο των μυών, κεφαλαλγία, εξάνθημα η αίσθηση κακουχίας στα πρώτα στάδια της αποτοξίνωσης. Τα συμπτώματα αυτά οφείλονται στην έντονη αποτοξίνωση που προκαλεί και αντιμετωπίζονται με διακοπή της χρήσης για μερικές ημέρες ή με μείωση της ποσότητας. Πάντως καλό  είναι να ξεκινά κάποιος με χαμηλή δοσολογία ώστε να φτάσει το ένα γραμμάριο την ημέρα.
Άλλη παρενέργεια είναι η αφυδάτωση που δημιουργείται με την αποβολή των τοξινών, αλλά αυτό δεν θα συμβεί εάν πίνουμε τουλάχιστον 10-12 ποτήρια νερό την ημέρα.

Πολύτιμος σύμμαχος στις δίαιτες αδυνατίσματος

Οι δίαιτες που οδηγούν σε γρήγορο αδυνάτισμα προκαλούν μια κατάσταση στον οργανισμό που ονομάζεται τοξίνωση, και αυτό γιατί σε κανονικές συνθήκες οι λιπόφιλες τοξίνες , όπως οι διοξίνες, είναι αποθηκευμένες στο λίπος του οργανισμού και απελευθερώνονται και αποβάλλονται αργά, αλλά σταθερά. Αν κάποιος χάσει μεγάλη ποσότητα λίπους απότομα τότε τεράστιες ποσότητες λιπόφιλων τοξινών απελευθερώνονται στον οργανισμό με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Επομένως πριν κάποιος ξεκινήσει  την προσπάθειά του για απώλεια βάρους ας φροντίσει να προμηθευτεί από το φαρμακείο ένα κουτάκι με ζεόλιθο ώστε να αποβάλλονται οι  βλαβερές ουσίες από τον οργανισμό, και να αδυνατίσει με  ασφάλεια.

Σημείωση συντάκτη: Αυτό το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν έχει σκοπό να παρέχει ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.

 

Άλλες χρήσεις

Με την ενσωμάτωσή του στο έδαφος, δεσμεύει τα θρεπτικά συστατικά και τα διατηρεί κοντά στο ριζικό σύστημα των φυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Έτσι, το νερό -ακόμα και έπειτα από μεγάλες βροχοπτώσεις- δεν μπορεί να τα παρασύρει σε μεγαλύτερο βάθος. Παράλληλα, η αφομοίωση των θρεπτικών συστατικών από τα φυτά πραγματοποιείται με φυσιολογικούς ρυθμούς. Βελτιώνει τη δομή και τη χημική σύσταση του εδάφους εξουδετερώνοντας τα οξέα. Επίσης βοηθάει στη συγκράτηση της υγρασίας ιδιαίτερα στα αμμώδη εδάφη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ποσότητες από 500 - 1.000 κιλά το στρέμμα στις υπαίθριες καλλιέργειες και σε ποσοστό 5% - 10% στα μείγματα της ανθοκομίας.

Ως συνεργηστικό υλικό των χημικών λιπασμάτων για την βραδεία αποδέσμευσή τους.

Η χορήγησή του στα ζώα μπορεί να μειώσει τις παρενέργειες που έχει η παρουσία φυτοπροστατευτικών στοιχείων στα προϊόντα διατροφής τους.

Βοηθάει στον έλεγχο των οσμών -κυρίως αμμωνίας και υδροθείου- σε χώρους συντήρησης και αποθήκευσης τροφίμων, σε κτηνοτροφικές μονάδες και ιχθυοκαλλιέργειες. Στις κτηνοτροφικές μονάδες, εφαρμόζοντάς το στο δάπεδο σε ποσότητες 2 - 3 κιλά ανά τ.μ., αφενός απορροφά την αμμωνία μειώνοντας και τις επιβλαβείς αναθυμιάσεις και αφετέρου μετά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λίπασμα.

Στην ιχθυοκαλλιέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το φιλτράρισμα του νερού και για την απορρόφηση της αμμωνίας.

Στη βιομηχανία χρησιμοποιείται στα φίλτρα για την δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων βλαβερών ενώσεων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο φιλτράρισμα των υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, δεσμεύοντας διάφορα τοξικά και ραδιενεργά ιόντα και στην ανακύκλωση των νερών που προέρχονται από την βιομηχανική δραστηριότητα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μετά τη χρήση του και με την κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποκατασταθούν οι ιδιότητές του ώστε να μπορέσει να επαναχρησιμοποιηθεί.

Σαν ενισχυτικό στη διατροφή των χοίρων, των πουλερικών, των αιγοπροβάτων και των βοοειδών. Προφυλάσσει τα ζώα από τις εντερικές παθήσεις, μειώνει τη θνησιμότητα των νέων ζώων, βοηθάει στην ανάπτυξή τους και στα πουλερικά, βοηθάει την αύξηση της ωοτοκίας τους.

Αναμεμειγμένος με άμμο στα δοχεία των μικρών κατοικίδιων απορροφά τις οσμές.

Μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία τα φωσφορικά άλατα από τα απορρυπαντικά, μειώνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης και του ευτροφισμού των θαλασσών. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο, τα έχει ήδη αντικαταστήσει σε όλων των ειδών τα απορρυπαντικά.

Με την προσθήκη του στο πλύσιμο -σε κατάλληλη μορφή- μπορεί να μειώσει την ποσότητα του απορρυπαντικού έως και 70% και να εξαλείψει την ανάγκη μαλακτικού. Αυξάνει τη διάρκεια ζωής των υφασμάτων και μειώνει τις πιθανές αλλεργίες που προκαλούν οι χημικές ουσίες των απορρυπαντικών.

Η προσθήκη ζεόλιθου σε λίμνες αλλά και σε άλλους υδάτινους όγκους μπορεί να εμπλουτίσει το νερό σε οξυγόνο και μειώνει το φαινόμενο του ευτροφισμού. Παράλληλα, βοηθάει στην ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό πολλών υδρόβιων οργανισμών.

 

Δείτε περισσότερα για τον υγρό ζεόλιθο εδώ: http://oiko-iasis.blogspot.gr/2011/02/zeolite.html

 

 

 

Πηγές: http://www.organiclife.gr/index.php/el/news-listing/479-zeolithos

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/04/2006_1285666

Βότανα για θεραπεία ή Φάρμακα-Φαρμάκια

 

Ο άνθρωπος γεννιέται υγιής κι άν αποκλείσουμε τις βλάβες από τη γέννηση η την κακή κληρονομικότητα, θα μπορούσε να παραμένει γιά πάρα πολλά χρόνια υγιής,

Αν αποφεύγαμε τα περισσότερα από τα φάρμακα που κυκλοφορούν θα αποφεύγαμε και τη γέννηση των περισσοτέρων ασθενειών (!…).

…γράφουν οι Σοβιετικοί καθηγητές Φ. Ρομάσωφ και Β. Φρόλωφ οτο βιβλίο τους «Να ζούμε χωρίς φάρμακα».

Περιγράφοντας την επίδραση των βλαβερών ερεθιομών καθώς και τις αντιδράσεις των αμυντικών και επανορθωτικών μηχανισμοί του οργανισμού μας, «κατηγορούν» ανοιχτά πολλά φαρμακευτικά παρασκευάσματα και αντιβιοτικά σαν υπεύθυνα γιά πολλές ασθένειες και αλλεργίες.

Οι δυό έμπειροι αυτοί γιατροί βεβαιώνουν ότι, αν αποφεύγαμε τα περισσότερα από τα φάρμακα που κυκλοφορούν θα αποφεύγαμε και τη γέννηση των περισσοτέρων ασθενειών (!…).

Αυτή η καταγγελία έρχεται να συμπληρυρώσει μιά ολό­κληρη αλυσίδα παρόμοιων, που γίνονται από για­τρούς όλων των χωρών, από τις οποίες ίσως η γενική και πιό ευκολοκατανόητη από τον μέοο αναγνώστη να είναι αυτή των 250 γνωστότερων, γιατρών, που συγ­κεντρώθηκαν πριν δέκα χρόνια στο Πουατιέ της Γαλλίας, γιά να συζητήσουν για την μεγάλη πληγή της εποχής μας, την υπερκατανάλωση φαρμάκων. Με πολύ απλά λόγια, από εκείνο το επιστημονικό συνέ­δριο βγήκαν διαπιστώσεις όπως αυτές:

“Με τα φάρμακα υπάρχει ο κίνδυνος να αρρωστήσει πιό πολύ ο ασθενής και, συχνά, το χειρό­τερο δεν είναι ν’ αρρωστήσεις, αλλά να υποβλη­θείς σε θεραπεία”.

Μιά από τις πιό πρόσφατες αποδείξεις, που δεν σηκώνουν συζήτηση μας δόθηκε το Μάρτη του 1980, όταν 35 Ιάπωνες έπαθαν παράλυση των κάτω άκρων και τύφλωση, από φάρμακο γιά τη διάρροια και μη νομίζετε ότι αυτό ήταν μιά σπάνια εξαίρεση.

“Τα περισσότερα φάρμακα, ακόμη κι αυτά που θεωρούνται αθώα, όταν τα παίρνουμε ανεξέλεγ­κτα, ενώ μπορεί να θεραπεύουν προσωρινά, ή μακροχρόνια μιά ασθένεια, προκαλούν μακροπρό­θεσμα μιά άλλη, που όχι σπάνια είναι πολύ πιό επικίνδυνη”.

…και να σκεφθεί κανείς ότι στην Ελλάδα ξοδεύουμε κάθε χρόνο πάνω από ενάμισι δισεκατομμύριο δρα­χμές γιά αντιβιοτικά και ιδιοσκευάσματα χωρίς καμιά ιδιαίτερη θεραπευτική αξία.

Ωστόσο, στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας δεν θ’ ασχοληθούμε με την μανία των Νεοελλήνων γιά τα φάρμακα, τ’ αντιβιοτικά, τα ηρεμιστικά και τα κάθε είδους χαπάκια, σταγόνες ή ενέσεις.

Αλλά σας καλούμε να σκύψουμε μαζί προσεκτικά στη γή και να μαζέψουμε τα πιό πολύτιμα, τα πιό ανόθευτα, τα πιό φθηνά και πάνω απ’ όλα τα πιό αποτελεσματικά «φάρμακα» που έχει να μάς προσφέρει.

Βότανα και φυτά που μπορούμε να βρούμε στην εξοχή αρκεί να ψάξουμε λίγο. Γιατί σήμερα όλοι γνωρίζουν ότι στη φύση υπάρχει ένα «φαρμακείο», όπου τα «φάρμακα» (τα διάφορα φυτά, βότανα, λαχανικά και φρούτα) έχουν πολύ πιό σίγουρη θεραπευτική επίδραση στον οργανισμό μας από τα κάθε λογής χάπια.

Μόνο που πολύ λίγοι έχουν τη διάθεση, το χρόνο και την υπομονή να ψάξουν στα ποικίλα βοτανολογικά λεξικά γιά ν’ αναζητήσουν μιά λύση με βότανα, επειδή είναι πολύ πιό εύκολο να πάνε στο φαρμακείο και να πούν: «Μου δίνετε κάτι γιά τη διάρροια».

Ή, όταν πρόκειται γιά μιά πιό δύσκολη ασθένεια παίρνουνε το βιβλιάριο υγείας και πάνε στο γιατρό που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη τους επειδή γράφει ακριβά φάρμακα στις συνταγές του.

Φυσικά, δεν θα βρείτε στην έρευνα αυτή καμιά επί­θεση κατά της Ιατρικής ή των γιατρών, γιατί πιστεύ­ουμε πως τη μεγαλύτερη ευθύνη γιά την κατάχρηση φαρμάκων την έχουν οι ίδιοι οι ασθενείς.

Να με τι θ’ ασχοληθούμε λοιπόν. Με τις σοφές θεραπείες που μας προσφέρει το φαρ­μακείο της φύσης.Οχι με τους κομπογιαννιτισμούς και τους τσαρλατανισμούς ούτε με τα «θαυμα­τουργά» μαντζούνια των παλιών γυρολόγων, αλλά με τις πιό δοκιμασμένες από τις συνταγές που έχουν καταγραφεί από τους ειδικούς επιστήμονες. Φαρ­μακευτικά ροφήματα, κομπρέσες και ιαματικά μπά­νια με φυτά.

Με το απόσταγμα της πείρας των ανθρώπων που ασχολήθηκαν μιά ζωή με θεραπευτικά βότανα. Με τις πιό ενδιαφέρουσες ιστορίες γύρω από τις θαυματουργές ιδιότητες των βοτάνων. Ιστορίες και περιγραφές που άντεξαν στους αιώνες και έφθαοαν ως εμάς δικαιωμένες μιά και η σύγχρονη φαρμακολόγια χρησιμοποιεί η μιμείται με χημικά παράγωγα ακριβώς αυτές πς ιδιόττητες των φαρμακευτικών βότανων.

Με μερικά μυστικά των φυτών που χρησιμοποιούν οι μεγάλες βιομηχανίες καλλυντικών και μερικές καλές φυσικές συνταγές ομορφιάς. Αν και γι ’ αυτό το θέμα θα βρείτε πιο πολλά στο δεύτερο βιβλίο της «εγκυκλοπαίδειάς» μας, με τον τίτλο «Τα βότανα και η υγεία μας». (Το γνωρίζεις πως η πανακριβη la prairie χρησιμοποιεί σαν βάση το σιτἐλαιο; Πανίσχυρος φορέας βιταμίνης Ε και περιέχει όλες τις τοκοφερόλες )

Ακόμη, στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, καταπιανόμαστε: Με ορισμένα «γιατροσόφια», που πρέπει να τα απο­φεύγουμε γιατί όχι μόνο είναι ξεπερασμένα, αλλά και επικίνδυνα.

Τέλος, σας δί­νουμε πρακτικές ιδέες που να βρί­σκετε τα βότανα που σας ενδιαφέ­ρουν και ποιος είναι ο πιό σωστός τρόπος να χρησιμοποιούμε το καθένα, με λεπτομέρειες που θάπρεπε να διαβά­σετε π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ α από 100 βιβλία για να τις συγκεντρώ­σετε…

«από το βιβλίο 100 βότανα 1000 θεραπείες»

Υπάρχουν έξι βασικά λάθη στη διατροφή µας που µπορεί να µας οδηγήσουν σε προβλήµατα υγείας όταν γεράσουµε κι αυτά είναι τα εξής:

1. Δεν τρώµε τροφές που θα µας δώσουν τα 800 µιλιγκράµ Ασβεστίου που χρειαζόµαστε καθηµερινά.
2. Τρώµε περισσότερη τροφή από όση χρειαζόµαστε, στοιβάζοντας έτσι περισσότερο βάρος, σε µορφή λίπους, πάνω στα κόκκαλά µας.
3. Δεν δίνουµε καθόλου προσοχή στις ανάγκες του οργανισµού µας για Ασβέστιο και αποφεύγουµε τις τροφές που µας προστατεύουν λόγω του φόβου του πάχους, όταν είµαστε παιδιά.
4. Πίνουµε πολλά αναψυκτικά µε φωσφορικό οξύ αντί απλό σκληρό νερό της βρύσης.
5. Για να αδυνατίσουµε ακολουθούµε µη ισορροπηµένες δίαιτες, ειδικά δίαιτες µε πολλές πρωτεΐνες και λίγους υδατάνθρακες.
6. Οι έγκυες δεν παίρνουν το Ασβέστιο και τον Σίδηρο που χρειάζεται ο οργανισµός τους και προσπαθούν να τα αναπληρώσουν µε φάρµακα.

Μπορεί οι πατροπαράδοτες συνήθειες, που κάνουν να µας αρέσει ή να µη µας αρέσει ένα φαγητό, να περνούν από τους γονείς στα παιδιά και γι’ αυτό να είναι δύσκολο ν’ αλλάξουν αλλά το µεγάλο πρόβληµα όταν θέλεις να βελτιώσεις στις συνθήκες της διατροφής σου είναι η έλλειψη γνώσεων. Όσο το καταναλωτικό κοινό δεν έχει αρκετές σωστές πληροφορίες, θα εξακολουθεί να αγοράζει ότι του σερβίρουν οι βιοµηχανίες τροφίµων.

Το πρωινό θα αποτελείται από δηµητριακά µε άφθονη ζάχαρη, άσπρο αφρολέξ ψωµί, µαρµελάδα µε συντηρητικά, χρώµα και άρωµα φρούτου, τσάι ή καφέ µε ζάχαρη. Στο µεσηµεριανό θα σερβίρουµε άσπρο ψωµί, που θα συνοδεύει το κονσερβοποιηµένο ή κατεψυγµένο κρέας ή ψάρι, το βιοµηχανοποιηµένο τυρί, και αν τρώµε σε καντίνες ή εστιατόρια πατάτες τηγανισµένες σε κακής ποιότητας στραγγισµένα καµένα λάδια ή λίπη. Ας µην πούµε για τα αναψυκτικά, τα γλυκά, τα µπισκότα κ.λπ. Για βραδινό θα έχουµε επίσης άλλο ένα «τρόφιµο ευκολίας», που δεν χρειάζεται πολύ κόπο να ετοιµασθεί.

Δύσκολα µπορεί κανείς να καταλάβει τις ελλείψεις και τα κακά αποτελέσµατα που του προκαλούν αυτά τα τρόφιµα και που φαίνονται αρκετά χρόνια αργότερα, όταν εµφανισθούν οι χρόνιες ή άλλες αρρώστιες κι όπως πάνε τα πράγµατα, η παγκόσµια συγκοµιδή που έχει πέσει πολύ, τα οικονοµικά προβλήµατα, η αύξηση του πληθυσµού, όλα µας σπρώχνουν να αλλάξουµε (προς το χειρότερο βέβαια) τη διατροφή µας. Γι’ αυτό είναι τώρα σηµαντικό όσο ποτέ να µάθουµε όσο γίνεται περισσότερα για τα τρόφιµα και τις βιταµίνες.

Η υγεία µας είναι το αποτέλεσµα των τροφών που τρώµε. Το σώµα µας, από το κεφάλι ως τα ακροδάχτυλα, από µέσα ως έξω, η συναισθηµατική µας υγεία, το νεανικό µας σφρίγος εξαρτώνται από το είδος της τροφής µας.

Μια ισορροπηµένη δίαιτα πρέπει να µας εξασφαλίζει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στην ιδανική ποσότητα που χρειάζεται ο οργανισµός µας. Μη νοµίζετε όµως ότι χρειάζεται να γίνουµε παντογνώστες για να κάνουµε µια σωστή δίαιτα. Αρκεί να µάθουµε τη βασική αρχή, ότι µαζί µε όποια άλλη πηγή πρωτεϊνών δεν πρέπει να λείπουν από το τραπέζι µας τα λαχανικά, τα φρούτα, τα σιτηρά στη φυσική τους κατάσταση, στην εποχή τους, και χωρίς κατάλοιπα φυτοφαρµάκων.

Το δεύτερο βασικό σηµείο που πρέπει να καταλάβουµε όλοι οι καταναλωτές και ιδιαίτερα όσοι έχουν παιδιά είναι ότι το αφράτο ψωµί, η άσπρη ζάχαρη και τα αναψυκτικά µας ξεγελούν, κάνοντάς µας να νοιώθουµε χορτάτοι και καλοταϊσµένοι, ενώ στην πραγµατικότητα µας δηµιουργούν υποσιτισµό!

Γιατί µας γεµίζουν µε θερµίδες, χωρίς να µας δίνουν και τα ανάλογα θρεπτικά συστατικά, και έτσι µας οδηγούν αναπόφευκτα σε ανεπάρκεια βιταµινών και ανόργανων συστατικών.Το σώµα και το µυαλό µας χρειάζονται βιταµίνες και ανόργανα συστατικά. Αυτά διευκολύνουν χιλιάδες απαραίτητων αντιδράσεων αλλά δεν είναι τα ίδια πηγές ενέργειας. Χρειαζόµαστε τις πρωτεΐνες που υπάρχουν στα όσπρια και πολλές φυτικές πηγές. Οι πρωτεΐνες έχουν πάνω από είκοσι αµινοξέα, από τα οποία οκτώ είναι απαραίτητα. Το σώµα µπορεί να συνθέσει τα υπόλοιπα δώδεκα από τα άλλα αµινοξέα. Εάν όµως λείπει ένα από τα οκτώ απαραίτητα αµινοξέα, τα άλλα δεν µπορούν να χρησιµοποιηθούν αποτελεσµατικά.

Το ανθρώπινο σώµα είναι «προγραµµατισµένο» να παίρνει από τις τροφές τα 40 µε 45 θρεπτικά συστατικά, που χρειάζεται και δεν τα συνθέτει µόνο του, όπως κάνουν τα φυτά. Χρειαζόµαστε λίπη για θερµίδες και για τον σχηµατισµό δοµικών στοιχείων. Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από άµυλο και σάκχαρα χρησιµοποιούνται από το σώµα µας για ενέργεια.

Μετά από ένα γεύµα πλούσιο σε υδατάνθρακες εµφανίζεται µια γρήγορη αύξηση θρυπτοφάνης στον εγκέφαλο, που ακολουθείται από αύξηση της σεροτονίνης. Και επειδή η σεροτονίνη είναι ένα ισχυρό αγγειοσυσταλτικό, που βοηθάει τον εγκέφαλο στον έλεγχο των λειτουργιών, βλέπουµε ότι µε το ανάλογο είδος τροφής µπορούµε να αυξήσουµε, να διατηρήσουµε ή να ελαττώσουµε τα επίπεδα της σεροτονίνης κι έτσι να επηρεάσουµε θετικά ή αρνητικά βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως την αντίληψη και τη σκέψη.

από το βιβλίο «Συνδιασμοί-Βιταμίνες Τα Μυστικά της Υγιεινής Διατροφής» αμφότερα του Κώστα Μπαζαίου.

Κώστας Μπαζαίος

Ο Διατροφολόγος Κώστας Μπαζαίος, Σύμβουλος Διατροφής, c.n.c a.a.n.c, με πολύχρονες σπουδές και μετεκπαίδευση στην Αμερική, ισόβιο μέλος της «The American Association of Nutritional Consultants», ήταν επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Εναλλακτικής Ιατρικής και καθιερωμένος συγγραφέας, ειδικευμένος σε θέματα διατροφής και υγείας, με 20 best seller βιβλία στο ενεργητικό του και με δική του σελίδα στην Ελευθεροτυπία επί 20 χρόνια, ως το καλοκαίρι του 1996.

Επίσης έγραψε και παρουσίασε στην τηλεόραση τηνεκπομπή της ΕΤ 1 «Ποι-Κοιλία» και ήταν ιδρυτής / διευθυντής του περιοδικού «Διατροφή & Υγεία» από το 1987 ως το 1994.

«Και να σκεφτείτε», έλεγε ο ίδιος, «ότι είχα ξεκινήσει την καριέρα μου ως δη μοσιογράφος, επειδή ήθελα να δουλεύω χωρίς ωράρια. Δεν ήξερα τότε ότι χω ρίς ωράρια σημαίνει να δουλεύεις αδιάκοπα, μέρα και νύχτα. Όπως και έκανα τα τελευταία 45 χρόνια, (μη μετράτε, 15 χρονών ήμουνα διευθυντής σύντάξης πε ριοδικού, 19χρονών διεύθυνα τοπική εφημερίδα…» Και ανέβηκε σε όλα τα σκαλιά της δημοσιογραφίας, από συντάκτης μέχρι αρχισυντάκτης και διευθυντής.

Συνεργάστηκε με πολλά από τα μεγαλύτερα ονόματα του επαγγέλματος, αλλά όταν ανακάλυψε τις δυνατότητες της διατροφής αποφάσισε ότι ήταν καιρός να σπουδάσει τα πάντα για την διατροφή και να αφοσιωθεί σε αυτήν. Και ευτυχώς, μετά από αυτή την στροφή, τον κάλεσε κοντά του ένα ανοιχτό μυαλό, ο Σεραφείμ Φυντανίδης, που του έδωσε το ελεύθερο να γράφει χωρίς λογοκρισία κα έτσι γεννήθηκε η σε λίδα «Αν ξέραμε τι τρώμε» στην Ελευθεροτυπία και ακολούθησαν όλα τα άλλα, που άλλαξαν τη ζωή του.

Βιβλιογραφία
Αν ξέραμε τι τρώμε…
100 βότανα 2000 θεραπείες
Συνδυασμοί βιταμίνες
Οι τροφές που χαρίζουν υγεία
Τι να φάμε σήμερα;
Πώς να τον σκοτώσεις
Οδηγός Πώς θα αποφύγετε το Έμφραγμα
Καφέ, κατηγορείσαι ότι…
Ξανανιώστε μετά τα 40
Οδηγός Υδατανθράκων – Ινών
Ο Πλήρης οδηγός θερμίδων

 

Πηγή: http://strange-omniverse.blogspot.com/2012/09/blog-post_29.html#ixzz28Lo7EgP6

Αμυγδαλέλαιο - H Ιπποκράτειος Αντικαρκινική Άμυνα

Το αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6, Β17 και ιχνοστοιχεία

Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.

Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.

Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό. Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.

Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.

Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης: 

"Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και… τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη."

 Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.

 Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι». Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης.

Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.

Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος. 

Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών: 

1) δυναμώνει το συκώτι.

Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;

Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή. 

2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη. Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. 

Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι.

Το  συκώτι είναι για τον καρκίνο ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο.

Το δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. 

Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;

Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ–σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης… 

Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή είναι βασικής σημασίας, για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. 

Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; 

Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ–σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό; 

Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg: 1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ), 2) έλλειψη οξυγόνου, 3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ. Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων. Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία τα καταστρέφει εντελώς. 

Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.

Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.

Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;

Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα, αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει. Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ΄ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ΄όσο κάθε μια χωριστά. Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ΄ ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. 

Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται.

Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Η Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. 

Ένα παράδειγμα από την ιστορία. 

Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη. Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι. 

Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους. Όπως δεν έπαθαν οι Χούντζας, όπως λέει η παράδοσή μας με το μυλωνά, όπως επιστημονικά το ανέλυσε ο Krebs με τη ροδανάση και τη Β γλυκοσιδάση, τα κουκούτσια από βερίκοκα είναι απολύτως ασφαλή. 

Αρχίζουμε σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου με 5 την ημέρα, την πρώτη βδομάδα, με 10 τη δεύτερη και χωρίς περιορισμό στη συνέχεια. Η όρεξη, η πέψη, ο μεταβολισμός, θα βελτιωθούν. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς. Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο όχι μόνο δεν κερδίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, αντίθετα ζημιώνονται.

Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.

Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). 

Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ. Φρούτα, ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ – άσπρο) καρότα, λαχανίδες (τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλήτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα), ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).

Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.

Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.

Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων. Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.

Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κ.λ.π.

Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».

Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.

Γιατί τεράστιες ποσότητες; 

Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά. 

Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση; Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κ.λ.π. Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.

Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι. Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη. Το γλυκουρανικό οξύ συζεύγνυται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού. 

Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).

Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.

Επίσης αν κάθε πρωί στίβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο. 

Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές. Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης. Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μην δίδονται εντολές διαίρεσεις του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια. Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες). Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες. Θαυματουργό το Gleenvec, καταπληκτική η επιστήμη! Μπράβο! Εμείς κερδίζουμε και οι καρκινοπαθείς είναι ευχαριστημένοι.! Κουβέντα όμως για το κρεμμύδι, που είναι το φυσικό Gleenvec...

  

Είχε άδικο ο Ιπποκράτης όταν έγραφε: «Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο η τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο, από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα, είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα, τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες». 

Το ερώτημα παραμένει. Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη;  

Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC). 

Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.

Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.

Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Είναι στενές, πολύ στενές φιλενάδες. Επιρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. ΣΕ υποκλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η ( IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει, όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι΄αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών. Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο.Τη σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης. Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.

  

Ας δούμε μερικές έρευνες. Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού. Oμάδες ερευνητών από το Xάβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κ.λ.π.

Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας στους καρκινοπαθείς τα γλυκά, τις πατάτες, τα ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές. Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.

Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.

Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα και διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.

Πηγή: http://pythagoreia-diatrofh.blogspot.gr/2011/10/3.html

Μια 17χρονη κατασκεύασε μηχάνημα εντοπισμού του καρκίνου του μαστού

Υπάρχουν και καλά νέα!

Παιδί – φαινόμενο φαίνεται πώς είναι η 17χρονη Μπρίτανι Βέγκνερ από την Φλόριντα των ΗΠΑ που κατασκεύασε μηχάνημα εντοπισμού του καρκίνου του μαστού!


Η νεαρή κοπέλα κατάφερε αυτό που προσπαθούν για χρόνια επιστήμονες. Δημιούργησε έναν «εγκέφαλο», ο οποίος αναλύει ιστούς και ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού με επιτυχία 99,1%!

Όπως εξήγησε κατά την βράβευση της από την Google Science Fair 2012 δημιούργησε ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο χρησιμοποιώντας Java, το οποίο χρησιμοποίησε για να πραγματοποιήσει 7.6 εκατομμύρια δοκιμές. Μετά από αναλύσεις… ετών διαπίστωσε πώς το μηχάνημα της έχει την ίδια επιτυχία με αυτά του εμπορίου.

«Όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος των δεδομένων που αναλύονται, τόσο το ποσοστό επιτυχίας θα αυξάνεται οπότε με περισσότερα δεδομένα, νομίζω πως είναι έτοιμο για ιατρική χρήση», δήλωσε.

Και να σκεφτεί κανείς πως την δημιουργία του μηχανήματος ξεκίνησε η νεαρή, όταν ήταν στην πρώτη Γυμνασίου στα πλαίσια σχολικής εργασίας!